In flow on the piano

Ervaringen van anderen


"Op mijn 13e ben ik begonnen met pianospelen, iets wat ik eigenlijk al erg lang wilde, maar toen mijn zusje begon bij Lydia ben ik een poos daarna ook op les gegaan. Eigenlijk ging ik er blind in, ik had vroeger wel gitaar gespeeld maar had eigenlijk nooit echt goed noten leren lezen en had al helemaal nooit écht piano gespeeld. Dankzij de goede hulp en begeleiding van Lydia merkte dat ik het heel erg snel oppikte. Op mijn eerste voorspeelavond kon ik na acht lessen dan ook trots Les plaintes d’une poupeé van César Franck laten horen.
Pianospelen bij Lydia is erg fijn en ik hoop nog lang door te kunnen gaan met pianospelen!" (Bart, 13 jaar)


“Toen ik 6 was begon ik met piano, ik kon dat goed en leerde snel. Ik vond noten lezen heel moeilijk en dus kreeg ik al snel een notenleerboek mee naar huis. Dat hielp me een beetje en dat vond ik fijn. Ik heb 4 lesboeken doorlopen en ook liedjes van Bach gespeeld. Ik vond het heel leuk dat ik van Lydia les kon krijgen. Je vraagt je misschien af waarom? Omdat Lydia een fijne en aardige juf is. Maar het allerleukste is haar enthousiasme en dat ik daardoor ook snel kon leren.

Piano is het leukste instrument van de aarde want het zijn zulke mooie klanken. Ik ga nu ook naar de koorschool omdat ik talent heb voor muziek en dat komt deels door Lydia.” Groet, Carlijn (9 jaar)


Nooit te oud om te leren

"Op 47-jarige leeftijd besloot ik pianoles bij Lydia te nemen. Lydia was mijn overbuurvrouw en ik hoorde zo graag haar wonderbaarlijke pianospel over de straat naar mijn balkon toe waaien…. Hoe heerlijk moest het zijn om zo prachtig te kunnen spelen! Een droevige gebeurtenis in mijn leven deed mij ineens snel beslissen: ik wil voordat ik sterf zelf nog zo graag iets van het blad en van Bach kunnen spelen… al is het maar een klein menuet! Niet raar dat ik direct naar Lydia stapte en les nam bij haar. Ze nam mij mee in de oude koffer vol muziekpartituren van mijn oude vader, die organist was geweest: wat lag er zoal bij in notenschrift om nu uit te leren voor mij? Het bleek te oud en niet meer passend in deze tijd… we begonnen lekker fris bij het begin met de methode van John Thompson… een nieuw boek, een schrift… lekker weer studeren. Ik voelde me gelukkig als een kind dat voor het eerst naar een nieuwe school gaat! Met de lessen ging het goed: elke week een nieuw stukje instuderen, elke week veel oefeningen voor handen en vingers, ik genoot erg van de muziek, studeerde dagelijks en vond het heerlijk te merken dat het al direct een beetje klonk. Ik kon het notenschrift dus nog leren! Oefening baart kunst…. Dat zinnetje zong steeds door mijn hoofd. Tijdens de lessen werd mij zo veel duidelijk over de vleugel, het notenschrift, de theorie, hoe te luisteren, hoe te lezen, hoe te oefenen, alle taal behorend bij de muziek… een wereld ging open en ik zoog alles op als een sponsje. Lydia legde me de theorie haarfijn uit en begeleidde mij zorgvuldig op mijn pad als beginneling in de muziek. In twee jaar tijd leerde ik ongelooflijk veel en ik genoot van het studeren achter de piano. Steeds als ik moest wachten op iets of op iemand ging ik even spelen… en dat doe ik nog steeds. Mijn doel van toen om ECHT een stukje van Bach te kunnen lezen en spelen is inmiddels gerealiseerd. Dat stemt mij dankbaar. Ik studeer nog steeds op de piano en hoop het mijn verdere leven te kunnen blijven doen. Inmiddels zijn we maar liefst negen jaar verder en ik speel momenteel het Praludium van Bach, twee Sonatinen van Beethoven (in G-dur en F-dur), een Waltz van Chopin (in A minor, posthumus, allegretto), een Ländlicher Tanz (moderato) van Mozart en tenslotte een Sonatine in C (opus 20, no 1 1st movement) van Friedrich Kuhlau. Het is fantastisch te merken dat het kan, dat je altijd zelf verder kunt studeren en dat het genieten van muziek zich steeds verder kan verdiepen. Het schriftje van Lydia gebruik ik nog vaak om terug te kijken, te herhalen en de moeilijke theorie nog beter en dieper te begrijpen…

De pianolessen van Lydia veranderden mijn leven….” Carla (56 jaar)


"Doordat ik op de Koorschool heb gezeten, had ik al een muzikale basis toen ik op les bij Lydia kwam. Daar heb ik dit verder kunnen ontwikkelen. Ik heb van alles mogen leren en was volledig vrij in wat ik wilde leren. Zo heb ik verschillende stijlen op de piano beoefend in de lessen: van klassieke werken zoals de Arabesque nr. 1 van Debussy tot popmuziek en van filmmuziek tot (jazz/blues) improvisatie. Daarnaast waren de lessen altijd heel gezellig en ben ik enorm gegroeid in mijn pianospel." Marleen (17 jaar)


"Ik ben begonnen met pianoles toen ik 6 jaar was. Op dat moment kon ik nog geen noten lezen. Inmiddels kan ik natuurlijk wel noten lezen.
Daarnaast heb ik ook veel theorieles gehad van Lydia. Ik speelde met name klassieke muziek. Ik vond de lessen leuk en het improviseren vond ik het allerleukste.
Toen ik naar de middelbare school ging ben ik gestopt met de lessen, maar ik bleef zelf wel pianospelen.
De piano is zo’n mooi instrument en ik vind het nog steeds leuk om vooral bekende nummers te kunnen spelen. De nummers die me van de les het meeste zijn bijgebleven speel ik nog steeds, maar dan uit mijn hoofd." Roos (12 jaar)


“Het is geen verrassing dat er zoveel stoelen bijgezet moeten worden. Een lezing van Lydia Bosman staat op het programma. Speciaal hiervoor is het Stedelijk Museum van Zwolle in de avonduren geopend. Heel surreëel om in de vroege avond zo’n imposant gebouw te betreden met alleen gelijkgestemden die verwachtingsvol zijn naar haar uitleg over het ontstaan van de muziek en hoe deze zich ontwikkeld heeft door de jaren heen.

De lezingen van Lydia staan erom bekend dat ze voor een ieder, die louter nieuwsgierig is, zonder pretenties en voor ieder niveau, toegankelijk zijn. Haar auditieve illustraties, zowel fysiek als digitaal, geven zoveel meer, dat je je af en toe waant in een mini pianoconcert. Ze neemt de zaal mee, in volle vervoering, in de wereld van de universele taal van klassieke muziek.

De avond brengt verrassend simpele doch zeer herkenbare en unieke muziekklanken van diverse grote componisten ten gehore, die nu nog steeds gebruikt worden in de hedendaagse (pop)muziek. Dat Bach ter sprake komt is geen verrassing, maar dat er wiskunde bij komt kijken, is toch wel echt een openbaring.

Dank je wel voor deze bijzondere avond.” Nan


“Mijn eerste pianolessen heb ik van mijn moeder gekregen, maar na enige tijd vond zij het toch beter dat ik van een “vreemde” les kreeg. Daarop heb ik ongeveer 6 jaar les gehad, maar halverwege mijn middelbare school had ik te weinig tijd en zin om piano te studeren. Na afsluiting van mijn middelbare school ben ik toch weer begonnen met les. Na mijn studie kreeg ik een baan in Amsterdam. Kleine kamer en geen piano, dus geen les. Wel speelde ik in het weekend thuis veel piano, ook samen met mijn moeder. In Utrecht beland kocht ik een appartement en een piano. Heb al die jaren met veel plezier gespeeld, maar geen les genomen. Toen ik stopte met werken wilde ik toch weer les nemen en kwam ik via via bij Lydia terecht. Dit bleek een goede keus. Het klikte direct tussen ons, voor mij heel belangrijk. Zij liet mij vrij in de muziekkeuze en probeerde mij toch af en toe wat moderne componisten te laten spelen. Op prettige wijze corrigeerde ze mij waar nodig. De lessen waren voor mij altijd een heerlijke, leerzame ervaring. Toen mijn ogen mij enkele jaren geleden in de steek begonnen te laten en ik de noten niet meer goed kon lezen ben ik na ongeveer 6 jaar gestopt. Ik ben de oudste (in leeftijd) leerlinge die Lydia gehad heeft.” Mieke (65+)


“Mijn eerste ervaringen met de piano waren bij Lydia. We begonnen bij het begin en al snel had ik het gevoel dat ik al aardig wat muziek kon maken. Ik heb heel veel verschillende soorten muziek leren spelen en leren te waarderen. Want niet ieder kind houdt vanaf het begin van Mozart of Bach. Maar door het toch uit te proberen werd het steeds leuker. Lydia kwam mijn wensen goed tegemoet en vroeg naar wat ik graag wilde leren en bedacht daar leuke opdrachten bij. Het was altijd erg gezellig en ik vertrok altijd met zin naar meer. Het leukste vond ik het om samen te spelen. In je eentje spelen kan thuis ook. Samen kom je altijd op iets nieuws uit, vooral improviseren gaf een losse vrolijke sfeer. Het fijnste aan pianospelen vind ik dat je even nergens anders mee bezig bent behalve met het pianospelen en een eigen gecreëerd wereldje waarin niemand je stoort (behalve een verkeerd aangesloten noot). De lessen pasten niet meer in mijn schema toen ik naar de middelbare school ging, maar ik ben zeker niet gestopt met spelen. Ik speel nog bijna elke dag en heb daarbij nog veel plezier van de lessen die ik heb gehad.” (Cathelijne, 16 jaar)